کشیش – فرار کن! همه ما ضعیفیم. از مسیحی تا کافر.

نمی دونم چی شد یکهو تقی به توقی خورد و خداوند بزرگ دعاهای ما هنردوستان را مستجاب کرد و در یک زمان دو تئاتر از دو استاد به اجرا در آمد.

تا اینجاش نه تنها مشکلی نیست که کلی هم باید خدا رو شاکر بود ... مشکل وقتی خودش رو نشون میده که ذهن یه آدم نمی تونه دو تا اثر کاملا متفاوت رو از دو خالق با ذهنها، علایق و روشهای اجرای گوناگون کنار هم قرار بده و تازه بخوادم تصمیم بگیره که کدوم بهتر بوده ...

اجرای آقای سمندریان از نمایشنامه ملاقات بانوی سالخورده یه اجرای کاملا کلاسیک با طراحی صحنه معمولی، میزانسن نه چندان دندان گیر و ... و اما بازی های به یادماندنی پیام دهکردی، گوهر خیراندیش و میرطاهر مظلومی (شهردار شهر) .

در واقع سمندریان تا جایی که توانسته بود به متن دورنمات وفادار مونده تمام تلاشش رو در اجرای دقیق متن متمرکز کرده بود در نتیجه در هنگام تماشای این اثر (اگه قبلا افرا رو دیده باشین) باید کاملا فراموش کنین که میشه تو یه تئاتر کلی نوآوری داشت، که میشه طراحی صحنه فوق العاده داشت که با نور پردازی میشه کلی کار کرد و هزار تا چیز دیگه.

اما در مقابل یه متن فوق العاده با موضوعی عالی داشت که در بسیاری قسمت ها من رو تحت تاثیر قرار داده بود و با وجود طولانی بودن مدت نمایش اصلا احساس خستگی نکردم.

جامانده1:

این نمایشنامه یه بار دیگه هم توسط سمندریان در سال 1351 اجرا شده بود.

جامانده2:

در اون اجرا جمیله شیخی نقش بانوی سالخورده رو بازی کرده بود که به همین خاطر اجرای این نمایش به او تقدیم شده است.

جامانده3:

در اجرای قبلی فروغ فرخزاد کار تنظیم اشعار متن و کر پایان نمایش را برعهده داشتند.

جامانده4:

این تئاتر یه نکته کاملا شخصی هم داشت که می تونن به همراه داشتن دو مهمان ارزشمند  باشن